Wirus odry zwykle pogarsza stan układu odpornościowego więc podczas choroby stan dzieci HIV+ powinien się pogarszać. Dużym zaskoczeniem było więc odkrycie, że podczas pełnoobjawowej odry poziom HIV we krwi dzieci ulegał znacznemu spadkowi. Przypisuje się to wzrostowi liczby limfocytów nazywanych T cytotoksycznymi lub CD8, które potrafią samodzielnie zabijać komórki zainfekowane HIV. Prawdopodobnie udział w tej reakcji bierze również cytokina. Niestety po wyleczeniu się z odry aktywność układu odpornościowego dzieci wracała do poziomu podstawowego, pozwalając na ponowne namnożenie się HIV. Podobnie u osób starszych bezpośrednio po infekcji HIV dochodzi do wzmożonej aktywności limfocytów CD8 i skutecznego zmniejszenia ilości wirusa we krwi. Niestety szybko ustala się stan równowagi i wirus HIV bez większych przeszkód powoli niszczy jeszcze sprawnie funkcjonujący układ odpornościowy. Jedynym innym czynnikiem infekcyjnym, który potrafi okresowo zahamować namnażanie HIV jest Orientia tsutsugamushi, żyjąca w ciepłym klimacie strefy Pacyfiku i wywołująca jedną z odmian tyfusu. Możliwe że dzięki tym spostrzeżeniom nie tylko uda się wyjaśnić mechanizm tej ciekawej koegzystencji, ale także zastosować go do trwałego zatrzymania postępu AIDS, a może nawet wyleczenia.

Okazuje się, że kobiety które podejmowały pracę poza domem pod koniec drugiego trymestru czyli w 5-6 miesiącu ciąży były pięciokrotnie bardziej narażone na wystąpienie stanu przedrzucawkowego (PIH), nazywanego inaczej „zatruciem ciążowym”. Dochodzi wówczas do znacznego wzrostu ciśnienia krwi, który niekontrolowany może doprowadzić do wielu powikłań ze śmiercią matki i płodu włącznie. Często jedynym skutecznym leczeniem jest zakończenie ciąży cięciem cesarskim, które nie zawsze wchodzi w rachubę ze względu na niedojrzałość płodu. Problem ten może stać się poważnym zjawiskiem epidemiologicznym, jako że coraz więcej kobiet decyduje się pracować przez całą ciążę. Powyższe wnioski oparte są raczej na wiedzy ogólnomedycznej niż na licznych badaniach statystycznych, bo takich brakuje. Nie wiadomo również czy opieka nad dziećmi w domu lub wykonywanie nierzadko ciężkich prac domowych nie stanowi większego ryzyka dla ciąży niż praca zawodowa. Lekarze ogólni i położnicy powinni zatem podejść do problemu w wyważony sposób i zalecać pozostanie w domu jedynie kobietom z bezspornymi czynnikami ryzyka. Należą do nich podwyższone ciśnienie jeszcze przed ciążą, wcześniejsze epizody stanu przedrzucawkowego, miażdżyca i obciążający wywiad rodzinny. Takie kobiety powinny unikać sytuacji stresowych i ciężkiej pracy, a pozostając w domu powinny jak najwięcej odpoczywać. Niestety niejasności zwiększa dodatkowo fakt, że medycyna szukając przyczyn występowania PIH obraca się obecnie raczej w sferze teorii niż dowodów.