CDC czyli Amerykańskie Centrum Kontroli Chorób poinformowało w swoim corocznym biuletynie o 473 zachorowaniach na polio w roku 2001, co stanowi spadek w stosunku do 719 przypadków rok wcześniej. Ogólnie od 1988 roku częstość występowania tej choroby zmniejszyła się o ponad 99%. Obecnie nowe przypadki rejestrowane są tylko w siedmiu krajach Afryki i trzech Azji, z których Nigeria, Indie i Pakistan uważane są za główne rezerwuary wirusa. Obie Ameryki, Europa i kraje zachodniego Pacyfiku są już wolne od nowych zakażeń. Instytucje międzynarodowe zajmujące się eradykacją wirusa planują wzmożenie akcji szczepień w najbardziej zagrożonych regionach. Gdy uda się ostatecznie zlikwidować enklawy, w których wirus może się namnażać, strategia ulegnie zmianie. Stosowana powszechnie żywa doustna szczepionka przeciw polio powoduje przez pewien okres po jej zażyciu wydalanie z kałem nieszkodliwych wirusów, które mogą jednak po wielu latach ulegać w środowisku zezłośliwieniu i zakażać osoby już nie szczepione. Przypadki takie miały miejsce w roku 2000 i 2001 na Haiti, w Republice Dominikany i na Filipinach. Podejmowane są więc próby pozbycia się wirusa ze środowiska, w którym może on przetrwać do 20 lat, a także uniemożliwienia mu ponownego zakażenia ludzi, mimo zakończenia akcji szczepień. Bogatsze kraje, m.in. USA i kilka państw europejskich, zaprzestały od pewnego czasu stosować doustną żywą szczepionkę, która powoduje uwalnianie wirusa do środowiska. Stosują natomiast trochę mniej skuteczną martwą szczepionkę w zastrzykach, pozbawioną jednak niebezpieczeństwa zakażenia osób postronnych.