Przecież nie jesteś wtedy nawet głodny, a rano ledwie skubniesz śniadanie. Ocenia się, że na zespół nocnego podjadania cierpi 1-2% dorosłych ludzi. Większość z nich jest spięta albo zdenerwowana, a dodatkowo czuje się winna podczas nocnych wycieczek do lodówki. Część osób skarży się na trudności z zaśnięciem i przerywany sen. Początkowo próbowano wyjaśnić powyższe objawy źle funkcjonującym zegarem biologicznym ale bezskutecznie. Drugim układem scalającym funkcje całego organizmu jest układ podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowy (PPN), postanowiono więc sprawdzić w jakim stopniu to on może kryć się za nocnym podjadaniem. Normalnie układ ten wydziela odpowiednie ilości adrenaliny, kortyzolu i innych hormonów w sytuacjach stresowych. W badaniu klinicznym kobietom podawano hormon stymulujący układ PPN. U pacjentek z rozpoznanym zespołem nocnego podjadania poziom kortyzolu nie wzrastał tak znacząco jak w zdrowej grupie kontrolnej. Sugeruje to występowanie zaburzeń w osi PPN i co ciekawsze, u chorych na anoreksję, bulimię i otyłość zaobserwowano podobne nieprawidłowości.