Mechanizm toksyczności chrom (VI) indukuje stres oksydacyjny in vivo

Charakterystyka dawki toksycznej: brak ustalonych danych.
Grupy wrażliwe na uszkodzenie: nie ustalono żadnych grup wrażliwych.
Zmienność genetyczna: nie ustalono żadnej zmienności genetycznej.
Bezpieczeństwo: chrom trójwartościowy ma niski rząd toksyczności. Najwyraźniej istnieje szeroki margines bezpieczeństwa pomiędzy toksycznością i suplementacją leczącą niedobory. Chrom sześciowartościowy jest znacznie bardziej toksyczny niż chrom trójwartościowy. Ostra ekspozycja może wywołać reakcję alergiczną, zapalenie spojówek, owrzodzenie przegrody nosowej, zapalenie skóry, obrzęk i wrzody. Przewlekła ekspozycja może być przyczyną dolegliwości żołądkowo-jelitowych, zapalenia wątroby i raka płuc.

Kilka lat wcześniej konsumenci przestraszyli się, kiedy naukowcy opisywali, że kultury komórek ludzkich, leczone wysokimi dawkami chromu, wykazywały dowody uszkodzenia DNA. W zeszłym roku the U.S. Department of Agriculture wykonał swoje własne badanie - na szczurach -i doniósł, że dzienna suplementacją chromu na poziomie 2000 razy większym od dawek oszacowanych jako bezpieczne, nie wywołała żadnych szkodliwych wpływów; badanie trwało 20 tygodni, tzn. około 1/7 normalnego życia szczura.
Bardzo niedawno na stronach internetowych PNAS został opublikowany inny artykuł: Hepburn et al.: „Suplement żywieniowy - pikolinian chromu - wywołuje bezpłodność i śmiertelne mutacje u Drosophila melanogaster (muszki
Owocowej).
Naukowcy donieśli, że w badaniu muszki owocowej, pikolinian chromu wydawał się być szkodliwy. Jednak obrońcy pikolinianu chromu szybko zwrócili uwagę na problemy dotyczące tego badania, które ukazały się we wcześniejszej edycji Proceedings of the Nałbnal Academy of Sciences.
John Vincent, chemik z The University of Alabama i autor badania, powiedział mediom United Press International, że on i jego współpracownicy odkryli, że stosowanie suplementu było połączone z poważnymi zaburzeniami zdrowia. Celem badania było udokumentowanie, że pikolinian chromu mógłby mieć wpływ na genetyczne uszkodzenie. Badacze hodowali na żywności z pikolinianem chromu cztery pokolenia muszek owocowych które żyły od 30 do 40 dni (Był 20% spadek przewidywanej długości życia). Pozostające przy życiu muszki owocowe miały opóźniony rozwój, wylęgały się 24 godziny później niż to było spodziewane. W warunkach seksualnego zdrowia rodziło się mniej osobników płci męskiej, jeśli osobniki płci żeńskiej suplementowano pikolinianem chromu. Podobno suplementacją była równoważna 240 mcg/kg żywności u ludzi.
Autorzy zanotowali jednak, że nie ma żadnych dowodów na to, że te dane mogłyby być przełożone na ssaki, m. in. na ludzi!