Odżywcze i kliniczne znaczenie chromu

Kliniczne wskazania do Suplementacji

Stan niedoboru chromu udokumentowano zarówno przypadkowo, jak i doświadczalnie, w badaniach na zwierzętach. Charakterystyczną cechą niedoboru chromu-u zwierząt jest upośledzona tolerancja glukozy. Sugerowano, że niedobór chromu może występować u ludzi, ponieważ tolerancja glukozy poprawia się u niedożywionych osób, których dieta została uzupełniona chromem. Absorpcja chromu - i w związku z tym biodostępność - zależy również od postaci tego składnika mineralnego: organiczne związki chromu (takie jak: pikolinian chromu i te obecne w GTF) są lepiej przyswajane niż suplementy zawierające sole nieorganiczne chromu (np. chlorek chromu). Chrom trójwartościowy - pokarmowa postać tego składnika mineralnego - jest zasadniczo nietoksyczna -podczas suplementacji nie obserwowano żadnych objawów ubocznych, zarówno u ludzi, jak i u zwierząt.

U ludzi zarejestrowano jawny niedobór chromu tylko u pacjentów, którzy przez długi okres czasu byli odżywiani poza-jelitowo. Zaobserwowano takie objawy, jak: zaburzona tolerancja i utylizacja glukozy, spadek masy ciała, neuropatia, podwyższony poziom osoczowych kwasów tłuszczowych, obniżony współczynnik oddechowy i zaburzony metabolizm azotu. Jednak, utajony („ukryty") niedobór chromu jest szczególnie powszechny w tzw. „zamożnych społeczeństwach". Za ten stan są odpowiedzialne: wyjałowiona gleba, rafinowana >CV. żywność i wysokie spożycie cukru (nadmiar cukru w diecie; wymaga ekstra insuliny, co dodatkowo zmniejsza zapasy chromu!). Dość chromu w tkankach zmniejsza się z wiekiem oraz podczas nadmiernego obciążenia, fizycznego. Chrom nie jest dostępny w wystarczających ilościach ze źródeł pokarmowych, ponieważ do 90% chromu jest tracone podczas procesów przetwarzania i magazynowania żywności. Uważa się, że przeciętne spożycie chromu wynosi tylko 25 - 33 mcg dziennie. Z powodu nadmiernego przetwarzania żywności, złych nawyków żywieniowych i niezdrowego stylu życia, niedobór chromu jest jednym z najczęstszych niedoborów pokarmowych, prowadzących do takich chorób cywilizacyjnych, jak: nadciśnienie tętnicze, otyłość i cukrzyca (hypertension, obesity, diabetes mellitus - HOD).

Dieta, suplementacja chromu a proces starzenia się

The American Mcdical Association's Committc on Ąging przez ponad dziesięć lat zajmował się problemem starzenia i podsumował, że upływowi czasu nie można bezpośrednio przypisywać żadnego stanu umysłowego czy fizycznego. Niektóre z tzw. chorób wieku starczego - takie, jak: zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze czy choroby serca - często pojawiają się zarówno u młodych, jak i starszych ludzi. Rosnące przypadki innych chorób, takich jak: osteoporoza czy łagodny przerost gruczołu krokowego, bardzo prawdopodobnie są spowodowane zbyt długimi okresami specyficznego niedożywienia, a nie tylko po prostu efektem upływającego czasu. U dobrze odżywionych osób nie rozwijają się takie choroby, nawet kiedy mają dziewięćdziesiąt lat.