 |
|
Strona 12 z 12 Niedawno zwrócono uwagę na interakcję statyn z CoQ10. Statyny są używane do terapii hipercholestcrolemii, a ich skuteczność jest oceniana bardzo wysoko. Mechanizm działania polega na hamowaniu reduktazy 3-hydroksy-3-mclyIoglularylo-acclylo-CoA. Okazało się jednak, że zablokowanie tego enzymu zmniejsza jednocześnie biosyntezę CoQ10. W konsekwencji może dojść do zaburzeń czynności wiciu narządów, w tym m.in. serca, mięśni i wątroby. Według E. Bliznakova niektóre działania niepożądane podczas terapii statynami, np. mialgia, miopatia, rabdomioliza, neuropatia obwodowa, dolegliwości żołądkowo- jelito we, uszkodzenie wątroby, zainicjowanie czy przyspieszenie rozwoju zaćmy i nowotworów, mogłoby być pośrednim lub bezpośrednim wynikiem niedoboru CoQ10 w następstwie tego leczenia. Sugeruje się, że łączne stosowanie tych leków i egzogennego CoQ10 może zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego typu powikłań [12]. Loop i wsp. oceniali wpływ alkoholu i Iowa sta tyny podawanych oddzielnie lub razem na stężenie antyoksydantów (alfa-lokoferolu, retinoidów i Co Q10) oraz produktów peroksydacji lipidów w wątrobie i osoczu szczurów. Inna grupa zwierząt otrzymywała CoQ10 równocześnie z badanymi związkami. Stwierdzono, że alkohol obniżał zawartość koenzymu w wątrobie szczurów o średnio 40%. CoQ10 znosił niekorzystny wpływ alkoholu lub I owa sta tyny na to zjawisko. Nie był jednak skuteczny w przypadku równoczesnego stosowania alkoholu i Iowa statyny. Watls i wsp. zaobserwowali, że pacjenci leczeni simwastatyną mają niższe stężenie CoQ10 i niższy stosunek stężeń CoQ10/cholesterol niż grupa kontrolna. Spostrzeżenia tych autorów potwierdzają hipotezę o potrzebie stosowania CoQ10 u osób stosujących statyny. W 1994 roku ukazało się doniesienie wskazujące na możliwość zmniejszenia działania przeciwkrzepliwego warfaryny przez CoQ10. Działanie niepożądane i toksyczność CoQ10Dotychczasowe obserwacje i badania kliniczne wskazują, że egzogenny CoQ10 jest praktycznie nietoksyczny i to zarówno w ocenie toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. Nie jest to zaskakujące, jeśli uwzględni się fakt, że związek ten występuje naturalnie w organizmie człowieka. Overvad i wsp., podsumowując w 1999 roku aktualną wiedzę na temat roli CoQ10 w zdrowiu i w różnych chorobach, stwierdzili, że nie zaobserwowano żadnych poważnych działań niepożądanych u osób stosujących tę substancję w dawce do 200 mg przez okres 6 do 12 miesięcy lub 100 mg w ciągu 6 lat. U osób zażywających preparaty CoQ10 sporadycznie notowano nudności, utratę apetytu, biegunkę, zaczerwienienie skóry oraz niewielką zwyżkę stężenia dehydrogenazy mleczanowej i transaminaz w surowicy krwi. PodsumowaniePrzedstawione powyżej wyniki wielu badań przedklinicznych i klinicznych wskazują na bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną koenzymu Q10 w niektórych stanach chorobowych. Dane te zdają się potwierdzać hipotezę, że zaburzenia wytwarzania i uwalniania energii są podłożem wielu chorób. Korekcja zaburzonych procesów bioenergetycznych przez podanie egzogennego koenzymu Q10 może zmniejszyć dolegliwości chorego, złagodzić przebieg lub nawet całkowicie usunąć chorobę. Należy jednak podkreślić, że efekt terapeutyczny uzyskuje się z reguły po dłuższym okresie stosowania tego związku (tygodnie, miesiące) i przede wszystkim u osób z niedoborem endogennego ubichinonu.
|
