Molekularne kompleksy chlorofilu

Chlorofil i chlorofiliny są w stanie tworzyć mocne kompleksy z pewnymi substancjami chemicznymi, o których wiadomo lub przypuszcza się, że są przyczyną raka. Są to m. in. poliaromatyczne węglowodory (obecne w dymie tytoniowym), niektóre heterocykliczne aminy (znajdujące się w gotowanym mięsie) i aflatoksyna Bj (AFBL). Mocne związanie chlorofilu lub chlorofiliny z tymi potencjalnymi karcinogenami może zaburzać ich wchłanianie z przewodu pokarmowego i zmniejszać ilość, która dosięgnie wrażliwe tkanki.
Chlorofiliny są jednymi z najsilniejszych antyoksydantów, jakie kiedykolwiek badano. Udowodniono, że chlorofilina może in vitro neutralizować kilka fizycznie istotnych oksydantów, a niektóre wyniki badań na zwierzętach sugerują, że suplementacja chlorofilu może zmniejszać uszkodzenie oksydatywne indukowane chemicznymi czynnikami rakotwórczymi i promieniowaniem.

Chlorofile, chlorofiliny a prewencja nowotworów

Eksperymentalne badania wykazały, że chlorofilina wykazuje również aktywność przeciw -nowotworową. Wiadomo, że zanim niektóre substancje chemiczne (zwane również prokarcinogenami) zainicjują rozwój raka, muszą najpierw zostać zmetabolizowane do aktywnych karcinogenów, które są w stanie uszkodzić DNA czy inne specyficzne molekuły we wrażliwych tkankach. Do aktywacji niektórych prokarcino-genów wymagane są pewne enzymy z rodziny cytochromu P450, dlatego ich zahamowanie może zmniejszyć ryzyko wystąpienia niektórych typów chemicznie indukowanych nowotworów. Badania in vitro wskazują, że chlorofilina może obniżać aktywność enzymów cytochromu P450. Faza II biotransformacji pobudza eliminację potencjalnie szkodliwych toksyn i karcinogenów z organizmu. Według nielicznych wyników badań na zwierzętach chlorofilina może zwiększać aktywność enzymu fazy II - reduktazy chinonu.
Inne prawdopodobne wyjaśnienie mechanizmu przeciwnowo twór owego niektórych pochodnych chlorofilu jest takie, że działają one jak substancje „przechwytujące" (interceptory), zablokowując absorpcję afiatoksyn i innych składników rakotwórczych z żywności. Gdy chlorofilina jest podawana razem z karcinogenem, tworzy z nim odwracalny kompleks. Właściwości te potwierdzają wyniki badań naukowych. Wykazano również, że podobne cechy demonstrował również chlorofil wobec wszystkich testowanych karcinogenów. Możliwym mechanizmem wyjaśniającym „przechwytujące" właściwości chlorofiliny jest tworzenie złożonych, niekowalencyjnych wiązań pomiędzy karcino-genem a chlorofilina. Im silniejsze tworzenie kompleksów, tym mniejsze ilości chlorofiliny są potrzebne do przechwycenia karcinogenu. Tworzenie kompleksu jest możliwe dzięki hydrofobowym interakcjom na powierzchni chlorofiliny i składnika. Innym sposobem ukazania „przechwytującego" działania chlorofilu i jego pochodnych jest pułapka cząsteczkowa, która sprawia, że karcinogen staje się niezdolny do atakowania komórek. Pułapka zmniejsza dostępność karcinogenu do organizmu, który w mniejszym stopniu jest narażony na działanie substancji rakotwórczych. W jednym szczegółowym badaniu na pstrągu tęczowym (Salmogaird-neri) wydawało się, że chlorofil pełnił swoje funkcje tylko wtedy, gdy był obecny w diecie w tym samym czasie, co substancja rakotwórcza. Wydaje się, że mechanizm „przechwytującego" składnika chlorofilu będzie można wykorzystać u ludzi.

Aflatoksyna Bj (AFB]) to wątrobowy karcinogen, wytwarzany przez pewne gatunki grzybów. Jest obecna w spleśniałych ziarnach i roślinach strączkowych, takich jak kukurydza, orzeszki ziemne, soja. W ciepłych, wilgotnych regionach z nieodpowiednimi warunkami magazynowania ziaren, wysoka zawartość AFBj w żywności jest związana ze zwiększonym ryzykiem rozwoju raka wątroby. W wątrobie, AFBi jest metabolizowana do karcinogenu, który jest w stanie związać się z DNA i wywołać mutację. W modelach zwierzęcych podawanie chlorofilu jednocześnie z ekspozycją na pokarmową AFBL w znaczący sposób zmniejszało liczbę uszkodzeń DNA w wątrobach pstrągów tęczowych i szczurów, indukowanych AFBŁ oraz w zależności od dawki chlorofilu hamowało rozwój raka wątroby u pstrągów.