Chlorofiliny a proces detoksykacji

Chlorofiliny odgrywają również ważną rolę w odtruwaniu środowiska wewnętrznego organizmu, w celu zachowania zdrowia i życia. Wewnętrzna detoksykacja oznacza wszystkie procesy, które neutralizują, przekształcają czy usuwają toksyny z organizmu poprzez jeden lub więcej następujących układów:

• oddechowy

• pokarmowy

• moczowy

• skóra, gruczoły potowe, łojowe i łzy

• limfatyczny

Wątroba - jeden z najważniejszych narządów w organizmie, który bierze udział w odtruwaniu czy usuwaniu substancji obcych lub toksyn. Zadaniem glutationu, najbardziej bogatego w grupy sulfhydrylowe w organizmie, jest chelatowanie i detoksykacja metali ciężkich. Wykazano, że rtęć i ołów tworzą kompleksy z glutationem, które są usuwane z organizmu głównie za pomocą żółci, zmniejszając tym samym ilość dostępnego glutationu. Metionina jest głównym źródłem siarki w cysteinie. Hepatocyty (komórki wątrobowe) z trudem pobierają cysteinę, natomiast metionina jest pobierana łatwiej i następnie przekształcana do S-adenozylometioniny, homocysteiny, cystationiny i cysteiny. Komórki wątrobowe wykorzystują metioninę do wzrostu i proliferacji. Uzależnienie wzrostu raka lub guzów od obecności melioniny jest sztucznym warunkiem, spowodowanym przez wcześniejszą niewydolność mechanizmów trans sulf u racji i transmetylacji. Zatem, jeśli dostępność metio-niny jest obniżona, nie tylko dojdzie do zaburzenia zdolności odtruwających wątrobę, lecz również będzie mniej dostępnego glutationu do tworzenia kompleksów z obcymi substancjami. Wyniki badań wskazują, że niedobór metioniny sam w sobie może wywołać raka wątroby bez obecności substancji rakotwórczych, jak również może ułatwić metalom ciężkim wywołanie toksycznych skutków.

Okręznica - jest kanałem ściekowym naszego organizmu. Jeśli nie jest oczyszczana, „odpady" z całego organizmu nie zostaną usunięte. Tkanki organizmu nie pozbędą się produktów ubocznych, jeśli nie pracuje okręznica. Układy fizjologiczne są połączone. Gdy okręznica zostaje opróżniona, organizm zaczyna „wyciągać" toksyny ze wszystkich możliwych miejsc. Zanieczyszczenia z okrężnicy mogą „przeciekać" i zanieczyszczać inne narządy. Można wtedy leczyć te narządy naturalnymi metodami - ale tylko z częściowym efektem - ponieważ są one stale zakażane lub podrażniane przez trucizny z okrężnicy. „Zaczopowana" okręznica tworzy uchyłki, które są wpukleniami w ścianie okrężnicy, zawierającymi materiał kałowy. Zbyt długo zalegający materiał kałowy zaczyna „przeciekać" do organizmu i wywołuje stan, nazywany autoin-toksykacjq. Kieszonki jelitowe „przepuszczają" ropę, krew i substancje kałową z powrotem do strumienia krwi. Gdy organizm jest zatruty, komórki nie mogą otrzymywać składników odżywczych z krwi, ponieważ otaczający komórki płyn śródmiąższowy jest zatykany przez „odpady" z wolno płynącej limfy. Wewnętrzne zatrucie wywołuje również depresję i niezdrowe myśli. Jest to błędne koło. Większość osób, zamiast oczyścić swoje jelita, w celu ukrycia swojego nieprzyjemnego zapachu, używa kadzideł, odświeżaczy powietrza, dezodorantów, proszku do stóp, płynów i odświeżaczy do ust, past do zębów, perfum i wody kolońskiej. Jeśli okrężnica nie zostanie oczyszczona, inne narządy nie mogą pozbyć się swoich produktów ubocznych. Jeśli osoba nie oczyści jelit, to pomimo usunięcia blaszek miażdżycowych z naczyń - pojawią się one ponownie w organizmie. Dopóki nie zostanie oczyszczona okrężnica, naczynia nigdy nie odzyskają pełnego zdrowia.

Głównym zadaniem nerek jest zachowanie na stałym poziomie objętości i składu płynu zewnątrzkomórkowego. Muszą to zrobić wbrew zmieniającemu się na zewnątrz środowisku i dostarczanym płynom. Częścią tego zadania -ale tylko częścią - jest usuwanie z organizmu niektórych produktów ubocznych przemiany materii, których komórki nie mogą już dalej rozłożyć. Zatem, głównym zadanie nerek nie jest wydalanie, ale regulowanie. Nerki w mniejszym stopniu kontrolują wodę wewnątrzkomórkową, ponieważ jeśli nerki wykonują swoją pracę w odpowiedni sposób, każda komórka (w dużej mierze jednostka autonomiczna) weźmie lub odrzuci z płynu zewnętrznokomórkowego to, co potrzebuje lub nie. Nerki zachowują to wszystko, czego w danym momencie potrzebujemy, nawet więcej - pozwalają nam na swobodę nadmiaru. Tak jest, pozwalają nam przyjąć więcej, niż potrzebujemy z konieczności - np. wody i soli i wydzielają dokładnie tyle, ile nie jest w danej chwili wymagane. Ostatecznie, nerki chronią objętość płynów w naszym organizmie, jak również ich skład. Według niektórych ocen składamy się prawie 74 z wody, tak więc w dosyć prosty sposób - ważąc się każdego dnia - można ocenić precyzję, z jaką nerki osiągają ten wynik. Pomimo różnic w diecie, ćwiczeń czy spożycia płynów, liczby pozostają stałe. Nerki wykonują swoje zadania z dokładnością do 1%, nigdy nie gorszą niż 5%, nawet w różnorodnych warunkach. Jeśli nerki nagle zawodzą, śmierć następuje po kilku dniach, m.in. dlatego, że niektóre nagromadzone produkty przemiany materii są toksyczne dla serca, które przestaje pracować. Bardziej interesujący jest sposób, w jaki nerki mogą przystosować się, by zwolnić destrukcję wywołaną dysfunkcją, tak że można przeżyć nawet przy 5% całkowitej funkcji nerek. Nerka ma większą pojemność rezerwową w obliczu choroby niż np. serce czy płuca.