Chlorofiliny jako wewnętrzny dezodorant

Chlorofiliny mogą być stosowane jako wewnętrzny dezodorant. Badania naukowe przeprowadzone w latach 40. i 50. XX w. ujawniły, że chlorofil stosowany powierzchniowo wykazywał właściwości dezodorujące na brzydko pachnące rany. Na podstawie tych obserwacji, klinicyści zaczęli stosować chlorofil w postaci doustnej u pacjentów z kolonostomią i ileostomią w celu kontroli fekalnego zapachu. Opublikowane opisy kilku przypadków wskazują, że doustne przyjmowanie chlorofilu zmniejszyło subiektywne oceny woni moczu i kału u osób nie kontrolujących czynności fizjologicznych.

Chlorofilina a proces gojenia ran

Przeprowadzone w latach 40. badania wskazywały, że roztwór chlorofiliny spowalniał wzrost niektórych gatunków bakterii beztlenowych in vitro i przyspieszał gojenie ran u zwierząt eksperymentalnych. Na ich podstawie zaczęto stosować zewnętrznie maści i roztwory chlorofilu w leczeniu trudno gojących się ran u ludzi. Na podstawie serii dużych niekontrolowanych badań u pacjentów z trudno gojącymi się ranami, takimi jak owrzodzenia w przebiegu żylaków i odleżyn donoszono, że zewnętrznie stosowany chlorofil przyspieszał proces gojenia bardziej skutecznie, niż inne powszechnie używane leki. W późnych latach 50. chlorofilina była dodawana do maści zawierającej papainę i mocznik, używanych do chemicznego opracowania ran w celu zmniejszenia miejscowego zapalenia, przyspieszenia gojenia i kontrolowania nieprzyjemnego zapachu.

Chlorofilina sodowo-miedziowa jest czynnikiem przyspieszającym proces gojenia o ustalonym już historycznym znaczeniu. Wydaje się, że główną zaletą chlorofiliny jest fakt, że jest substancją antykoagulacyjną i przeciwzapalną, ponieważ zezwala na przedłużone użycie składników proteolitycznych - papainy i mocznika, które mogą z drugiej strony wywoływać zapalenie i hem aglutynację kapilar. Korzystne wyniki badań klinicznych prawdopodobnie są spowodowane faktem, że maść proteolityczna (zawierająca papainę, mocznik i chlorofilinę) gruntownie oczyszcza ranę ze wszystkich martwiczych tkanek, a następnie utrzymuje optymalne krążenie i drenaż, zezwalając na pełną dostępność do tkanek hematologicznych i odżywczych elementów.

Smith sugeruje, że kluczem do korzystnych właściwości chlorofiliny jest metaboliczny antagonizm, za pomocą, którego są modyfikowane wzrost i aktywność zakażających bakterii. Modyfikacja prowadzi do zmniejszenia toksyczności pewnych bakteryjnych produktów metabolicznych. Równocześnie, chlorofilina sprzyja lub pobudza proliferację prawidłowych komórek, co w efekcie przyspiesza proces gojenia się ran. Ponadto, za właściwości kontrolujące woń odpowiedzialne jest działanie bakteriostatyczne chlorofiliny. Względnie mniejszą rolę w tym procesie odgrywa adsorpcja wonnych składników.

Chlorofilina a suplementy diety

Liąuid Chlorophyll jako suplement diety zawiera chlorofilinę (sól sodowo-miedziową chlorofilu), uzyskaną z lucerny siewnej, która jest skoncentrowanym źródłem chlorofilu „a" i „b".
Lucerna siewna jest jedną z najbardziej badanych roślin i jednym z najlepszych źródeł białka, chlorofilu, karotenu, witaminy A (retinolu), D (kalcyferolu), E (tokoferoli), B6 (pirydoksy-ny), K (filochinonów) i kilku enzymów trawiennych. Dzięki głębokiemu systemowi korzeniowemu, który zezwala na dobrą absorpcję składników mineralnych, lucerna jest dobrym źródłem wapnia, magnezu, fosforu, żelaza, potasu i pierwiastków śladowych. Kultury środkowo-europejskie przez długi okres czasu używały lucerny jako paszy dla koni, zapewniających zwiększoną szybkość i siłę zwierząt. Nazwali ją „Alf alfa", co oznacza - ojciec wszystkich pokarmów". Lucerna była używana przez wieki przez ludzi całego świata w celu ogólnego wsparcia i odmłodzenia. Badania sugerują, że może unieczynniać w wątrobie i jelicie cienkim chemiczne kancerogeny pokarmowe, zanim będą miały szansę wyrządzić jakąkolwiek szkodę organizmowi. Pomaga usunąć toksyny i neutralizować kwasy. Bogata w chlorofil i składniki odżywcze, alkalizuje i odtruwa organizm, zwłaszcza wątrobę.
Należy zaznaczyć, że chlorofilina to mieszanina sodowo-miedzi owych soli, uzyskiwanych z chlorofilu. Podczas syntezy chlorofiliny, atom magnezu, znajdujący się w centrum pierścienia, jest zastępowany atomem miedzi a łańcuch fitolowy zostaje usunięty. W przeciwieństwie do rozpuszczalnego w tłuszczach chlorofilu, chloro -filina jest rozpuszczalna w wodzie. Naukowcy nie są pewni, jaka ilość chlorofilu (i czy w ogóle) przedostaje się do krwioobiegu. Z drugiej strony cząsteczki chlorofiliny są w stanic „podróżować" po całym organizmie, ponieważ atom magnezu został zastąpiony atomem miedzi. Miedź, podobnie jak żelazo, jest nośnikiem tlenu. W rzeczywistości, cząsteczka chlorofiliny jest praktycznie identyczna z cząsteczką hemu, obecną w naszej krwi.

Chlorofilina posiada silne alkalizujące właściwości na poziomie przewodu pokarmowego, może przynosić korzyści pacjentom cierpiącym na reumatoidalne zapalenie stawów, pomaga usunąć nieprzyjemny zapach ciała i nieświeży oddech, łagodzi ból gardła, poprawia krążenie krwi, zmniejsza niestrawność oraz uczucie zmęczenia. Posiada silne antybakteryjne i przeciwzapalne działanie, wzmacnia odpowiedź immunologiczną, optymalizuje i utrzymuje dobry stan zdrowia. Spośród innych jej zalet można jeszcze wymienić wiele innych, np.: wzmacnia komórki przed atakami bakterii, przyśpiesza gojenie ran, jest pomocna w leczeniu wrzodów żołądkowych oraz ułatwia regularne wypróżnianie się.
Naturalny chlorofil nie jest toksyczny. Działanie toksyczne nie jest też przypisywane chlorofilinie, pomimo że już od ponad pięćdziesięciu lat jest stosowana u ludzi. Przyjmowana doustnie chlorofilina może spowodować zielone zabarwienia moczu lub kału, a także żółte lub czarne zabarwienie języka. Sporadycznie donoszono o biegunce przy doustnym podawaniu. Może również być przyczyną fałszywie dodatniego wyniku testu na krew utajoną. Nie należy stosować produktu w czasie ciąży oraz karmienia piersią, ponieważ bezpieczeństwo chlorofilu czy chlorofiliny nie było testowane na tej grupie osób. U myszy chlorofilina łagodziła niektóre działania uboczne cyklofosfamidu. Nie zanotowano przypadków przedawkowania.