 |
|
Strona 4 z 9 Procesy nowotworoweRak jest terminem określającym rozmaite zaburzenia z elementem nieprawidłowego, niekontrolowanego wzrostu komórek. W warunkach prawidłowych wzrost komórki jest ściśle kontrolowany ilością nowo powstających komórek w porównaniu z komórkami obumarłymi, tak aby całkowita liczba komórek w organizmie pozostała względnie stała. Wybitny badacz zajmujący się wolnymi rodnikami - dr Bruce Ames - szacował, że materiał DNA w każdej jednej z miliarda komórek naszego organizmu otrzymuje codziennie około 10 tysięcy „uderzeń" wolnorodnikowych! W celu obrony organizmu przed atakiem o tak olbrzymich rozmiarach wymagany jest skoncentrowany wysiłek wszystkich czynników systemu immunologicznego, które można postrzegać jako siły zbrojne organizmu, wraz ze współpracą mechanizmów genów regulatorowych. Udowodniono, że ksantony mangostanu wykazują zdolność niszczenia komórek nowotworowych. W dobrze zaprojektowanych badaniach in vkro okazało się, że garcinon E był bardziej skuteczny niż pięć leków, powszechnie stosowanych w chemioterapii raka żołądka, płuc i wątroby (winkrystyna, mitoksantron, 5-fluorouracyl, cisplatyna i metotreksat). Np. jedno z badań przeprowadzonych w Japonii potwierdziło, że alfa mangostyna wykazywała właściwości przeciwnoworworowe, ponieważ hamowała rozwój guzów. Z kolei w Chinach odkryto, że garcinon E wykazał silne działanie przeciwnowotworowe w stosunku do komórek nowotworowych wątroby, płuc i żołądka. Ksantony zapobiegają i powstrzymują zmiany nowotworowe na każdym etapie. Jednak najważniejsze jest zapobieganie nowotworom. Garcinon E, jeden z głównych ksantonów mangostanu, wywiera cytotoksyczny wpływ na ludzkie komórki raka wątroby. Wyciąg ze skórki mangostanu ma właściwości antyproliferacyjne, anty-oksydacyjne i nasilające apoptozę w stosunku do linii ludzkich komórek raka piersi SKBR3. Hamowanie proliferacji komórek było zależne od dawki mangostanu. Obecnie brak danych z badań klinicznych, które mogą zweryfikować te właściwości u ludzi. Nie obserwowano żadnych działań niepożądanych podczas stosowania mangostanu. Stany zapalne Liczne badania wykazały, że gamma mangostyna, jeden z ksantonów mangostanu, gwałtownie zmniejszał produkcję enzymu COX-2, który bierze udział w procesach zapalnych. Wyniki jednego z badań wskazują, że mangostyna była silniejszym czynnikiem przeciwzapalnym, niż wiele leków przeciwzapalnych przepisywanych z powodu zapalenia i dny moczanowej. Badania naukowe sugerowały również, że właściwości przeciwzapalne gamma mangostyny mogą być szczególnie pomocne w stanach zapalnych mózgu, takich jak choroba Alzheimera. W jednym z badań naukowcy zastosowali wyciąg ze skórki mangostanu w celu oceny jej wpływu na zapalenie. Eksperyment ten udowodnił, że ksantony hamowały ostry i przewlekły proces zapalny. Obserwowano zmniejszenie swędzenia, hamowanie reakcji zapalnych powikłanych zgonem oraz zapaleń stawów. W innym badaniu, również oceniającym wpływ mangostanu na procesy zapalne, odnotowano, że ksantony nie przeszkadzały mechanizmom krzepnięcia krwi. Nie uszkadzały również błony śluzowej żołądka i nie wywoływały choroby wrzodowej żołądka, które są poważnym działaniem ubocznym podczas stosowania leków przeciwzapalnych. W rzeczywistości okazało się, że ksantony z mangostanu nawet przyspieszały gojenie wrzodów żołądka. Naukowcy japońscy, oceniając preparaty komórek mózgowych, zawierające szczurze komórki glejaka, dowiedli, że gamma mangostyna hamowała produkcję prostaglandyny E2 - składnika, który bierze udział w procesach zapalnych. Okazało się, że gamma mangostyna chroniła gen COX-2 w komórkach glejaka przed „uaktywnieniem", hamując enzymy COX-2 i skutecznie przerywając łańcuch procesów prowadzących do zapalenia. W innym badaniu, naukowcy podsumowali, że mangostan mógłby być „pożytecznym składnikiem leków przeciwzapalnych".
|
