|
Strona 2 z 6 Ginkgo biloba - wskazania
| Wskazania potwierdzone badaniami klinicznymi | | Łagodne u umiarkowane otępienie | | otępienie naczyniowe | | otępienie zwyrodnieniowe | | otępienie alzheimerowskie | | Zaburzenia krążenia obwodowego | | chromanie przystankowe | | zaburzenia słuchu (szumy uszne) | | zaburzenia równowagi pochodzenia naczyniowego | | uszkodzenia siatkówki oka (etiologia niedokrwienia) |
Laktony terpenowe, do których zalicza się ginkgolidy i bilobalidy,: dzięki szczególnej budowie chemicznej są związkami charakterystycznymi dla miłorzębu japońskiego. Ginkgolidy, a zwłaszcza ginkgolid B, poprzez hamowanie agregacji płytek krwi (selektywny antagonizm w stosunku do czynnika aktywującego płytki - PAF) wpływa korzystnie na parametry reologiczne krwi, zmniejszając jej lepkość oraz przeciwdziałając powstawaniu zakrzepów. Poprawia to znacznie przepływ krwi przez strategicznie ważne narządy, np. mózg. Obok działania ochronnego w stosunku do komórek mózgu, właściwości przeciwzapalnych oraz zdolności regulacji syntezy glikokortykosteroidów poprzez wpływ na obwodowy receptor benzodiazepinowy ginkgolidy odpowiadają również za gorzki smak wyciągu.
Dzięki usunięciu podczas procesów ekstrakcji pochodnych alkilofenolowych (np. kwasów ginkgolowycb, kardoli), których zawartość w preparacie jest ściśle kontrolowana i utrzymywana na poziomie nie wyższym niż 5 ppm, znacznie wyeliminowano ryzyko wystąpienia niepożądanych reakcji alergicznych i neurotoksyczności spowodowanej aktywacją fos-folipazy typu 2C przez kwasy ginkgolowe. Jest to niezwykle istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku.
Farmakokinetyka
Z uwagi na to, że EGb 761 jest preparatem złożonym z wielu aktywnych elementów, istnieją trudności z określeniem jego farmakokinetyki. Dlatego też większość parametrów farmakokinetycznych określa się i analizuje oddzielnie dla poszczególnych składników.
Jak wykazano u zdrowych ochotników, po doustnym podaniu wyciągu z Ginkgo biloba dostępność biologiczna ginkgolidów oraz biłobalidu kształtuje się na poziomie 80 proc. Przyjmowanie pożywienia nie zmienia dostępności biologicznej, a jedynie opóźnia proces wchłaniania preparatu.
Maksymalne stężenie składników preparatu we krwi rejestruje się po upływie 1,5 godz. od momentu jego podania.
Badania farmakokinetyczne wykazały wysokie powinowactwo aktywnych składników wyciągu do tkanek układu nerwowego. Wysokie stężenia EGb 761 rozmieszczają się w strukturach uważanych za docelowe dla jego działania ośrodkowego: w hipokampie, podwzgórzu oraz ciele prążkowanym mózgu, a także w obrębie innych obszarów szczególnie narażonych na uszkadzające działanie wolnych rodników np. siatkówce oka. Eliminacja leku - w ok. 30 proc. odbywa się wraz z kałem, reszta wydalana jest z moczem oraz z wydychanym powietrzem.
|
