Pytanie:
Pierwsze objawy bólowe wystąpiły u mnie kilkanaście lat temu w wieku ok. 35 lat. Miało to postać "postrzału" i po kilku zabiegach fizykoterapeutycznych poczułem się lepiej. W roku 1985 r. zacząłem pracować jako taksówkarz i z czasem w coraz większym stopniu zacząłem odczuwać nasilające się coraz bardziej bóle w okolicy lędżwiowej. Za poradą znajomego, po zrobieniu zdjęcia i stwierdzeniu dyskopatii, przez około rok, poddawałem się zabiegom czynionym przez kręgarza w Andrychowie. Muszę przyznać, że skutki tej terapii były na tyle znaczące, że przez kilka lat, stosując się do jego zaleceń (przede wszystkim zwisy kilka razy dziennie, sporo ruchu) jakoś z tym problemem żyłem. Dziś jednak, wskutek siedzącej pracy, przestało mi pomagać cokolwiek. Neurolog stwierdził, że to sprawa "mięśniowa", ja jednak odczuwam bóle, które określam jako wynikające z ucisku kręgów na rdzeń kręgowy. Proszę o poradę, jakie działania mam podjąć, aby móc egzystować w miarę normalnie. Te moje ustawiczne już teraz dolegliwości powodują coraz częstsze napady depresji i poważny dyskomfort psychiczny.
Pozdrawiam i gratuluję inicjatywy.