Loading...
ChorobyDom i rodzinaPsychika

Biseksualista – kim jest? Jakie cechy wyróżniają osoby biseksualne?

Biseksualizm

Czy na pewno wiemy czym jest biseksualizm oraz kim jest biseksualista? W dzisiejszych czasach słowo „biseksualizm” nie powinno już raczej nikogo dziwić, zresztą tak samo jak i zjawisko samo w sobie. W dobie krzewienia tolerancji i otwartości na drugiego człowieka, w tym również na człowieka o odmiennej orientacji seksualnej, w większości przypadków umiemy już na takie tematy rozmawiać. Warto więc sprawdzić czy nasze rozumienie tematu jest właściwe, bo i czas, w którym żyjemy sprawia, że niektórych rzeczy nie wiedzieć (albo rozumieć je błędnie) zwyczajnie nie wypada.

Definicja – czym jest biseksualizm?

Zacznijmy więc od definicji. Biseksualizm jest to (najprościej rzecz ujmując) zdolność do wchodzenia w uczuciowe relacje (platoniczne bądź seksualne) zarówno z osobą o przeciwnej płci, jak i z osobą płci tej samej. Zarówno z kobietami, jak i z mężczyznami. Często błędnie zastępuje się ten termin słowem „panseksualizm”, które jednak oznacza orientację seksualną skierowaną na wszystkich i wszystko, i nie może być stosowane zamiennie z biseksualizmem. Należy podkreślić, że niektóre osoby uważające się za biseksualne, określają się w ten sposób na podstawie incydentalnych (czy nawet jednorazowych) kontaktów seksualnych z osobami obu płci. To również błędne pojmowanie biseksualizmu, który poprawnie rozumiany, jest raczej pewną permanentną możliwością odczuwania pociągu zarówno do mężczyzn, jak i do kobiet.

Jak rozpoznać czy jestem biseksualny/a?

Biseksualizm jest orientacją psychoseksualną i tak samo jak heteroseksualizm czy homoseksualizm ma prawo zacząć się objawiać w późnym wieku dziecięcym i w wieku dojrzewania. Bardzo łatwo jest pomylić z biseksualizmem młodzieńcze praktyki intymne, które niekiedy dotyczą osób obojga płci. Takie doświadczenia jednak nie muszą świadczyć o biseksualności, najczęściej są po prostu efektem młodzieńczych poszukiwań i odkrywania w sobie samym sfery intymnej.

O biseksualizmie możemy mówić dopiero w momencie, kiedy osoba posiadająca doświadczenia budowania związku zarówno z mężczyzną, jak i z kobietą, jest w stanie stwierdzić, że może tworzyć szczęśliwą relację niezależnie od płci partnera/partnerki. Przeczy to pewnemu stereotypowi, który swego czasu dotyczył również homoseksualizmu, a który głosi, że podstawową (i jedyną) rzeczą, która liczy się w związkach osób nieheteronormatywnych, jest seks.

Czy biseksualizm to nowość?

Absolutnie nie! O praktykach, które dzisiaj określilibyśmy jako biseksualne, świat miał do czynienia już od bardzo dawna, zatem twierdzenie, że jest to „wymysł współczesności” czy „efekt chwilowej mody” (a takie opinie niestety cały czas można spotkać) wynika wyłącznie z ignorancji.

Już w starożytnej Grecji zachowania biseksualne były nie tylko na porządku dziennym, ale były wręcz propagowane przez opinię społeczną. Utrzymywanie relacji biseksualnej ze starszym, doświadczonym życiowo mężczyzną, było uważane za dobre dla młodzieńców, którzy mogli w ten sposób bezpiecznie wejść w emocjonalną i erotyczną dojrzałość. Takie praktyki popularne były również wśród żołnierzy, co miało przyczynić się do wzmocnienia więzi między nimi i przełożyć się na motywację do walki. Ciekawy wydaje się fakt, że tego rodzaju „podwójne” życie starożytnych Greków (o biseksualnych zachowaniach kobiet w tamtym okresie wiemy nieporównywalnie mniej), nie miało negatywnego wpływu na życie społeczne – ci sami mężczyźni bywali dobrymi partnerami i ojcami wspaniale funkcjonujących rodzin. Jak więc widać, osoby biseksualne istnieją już od dawna. Tym bardziej dziwi fakt, że ten rodzaj tożsamości seksualnej jest wciąż marginalizowany. 

Biseksualny mężczyzna
Źródło: Pexels.com

Społeczny odbiór biseksualizmu

Lata 20. XXI wieku powinny być czasem, w którym trudności ze zrozumieniem czy zaakceptowaniem odmiennej orientacji seksualnej dawno należą do przeszłości. I rzeczywiście, w kwestii tolerancji wobec osób homoseksualnych dzieje się naprawdę sporo. W tym wszystkim jednak biseksualizm zdaje się być kwestią drugoplanową. Odsetek osób, które deklarują, że pociągają je obie płcie, sięga w Polsce nawet dwóch procent! Fakt, że nie spotykamy się również z tak ogromną falą niechęci i nietolerancji wobec osób biseksualnych, jak jeszcze do niedawna miało to miejsce w stosunku do homoseksualistów, nie może być chyba wytłumaczeniem tego, że istnienie biseksualizmu jest wciąż marginalizowane.

Niestety mimo to biseksualizm jest nadal w pewien sposób stygmatyzowany. Wśród osób deklarujących właśnie tę orientację, psychologowie odnotowują zwiększone prawdopodobieństwo zaburzeń psychicznych – w tym stanów lękowych i depresji. Być może jest to efekt podwójnej presji, która je dotyka, ponieważ ich „niezdecydowanie” jest niekiedy źle widziane zarówno przez heteryków, jak  przez homoseksualistów.

Bardzo często osoby biseksualne są (bezpodstawnie) uważane za mniej stałe w kwestiach wierności od osób hetero- czy homoseksualnych. Wynika to z błędnego przeświadczenia, że biseksualista, aby poczuć się spełnionym, musi mieć kontakt zarówno z mężczyzną, jak i z kobietą. Oczywiście to błąd myślowy, ponieważ biseksualizm nie polega na czerpaniu satysfakcji z obcowania z obiema płciami w jednym czasie (co wykluczałoby związki monogamiczne), tylko na odczuwaniu takiego samego (lub zbliżonego) pociągu wobec przedstawicieli obu płci. Biseksualiści są często zaliczani do społeczności hetero- bądź homoseksualnych, tylko na podstawie płci obecnego partnera, co również jest pewnym społecznym uproszczeniem.

Co jeszcze warto wiedzieć?

  • 23 września obchodzony jest Dzień Godności Biseksualnej.
  • Za symbol orientacji biseksualnej uznawane są dwa trójkąty – różowy (symbol orientacji homoseksualnej) i niebieski (symbol orientacji heteroseksualnej), które po częściowym nałożeniu na siebie dają kolor fioletowy.
  • Stan niechęci wobec osób reprezentujących orientację biseksualną, nazywamy bifobią.
  • Orientacja biseksualna może się kształtować przez całe życie i objawić w dowolnym jego momencie;

Źródło:

  • Lew-Starowicz M., Lew-Starowicz Z., Skrzypulec-Plinta V., Seksuologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2020.
Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.