Loading...
Choroby

Maści z antybiotykiem – stosowanie, właściwości

Maść antybiotykowa

Maści z antybiotykiem stosuje się w leczeniu niektórych schorzeń skóry. Ich zadaniem jest leczenie infekcji bakteryjnych oraz oparzeń. Kiedy należy stosować maść z antybiotykiem do smarowania skóry? Czy maści z antybiotykiem wymagają recepty?

W jakich okolicznościach należy stosować maści antybiotykowe?

W przypadku infekcji bakteryjnych i poważnych oparzeń wymagane są maści z antybiotykiem. Mają one korzystny wpływ na otwarte rany, które mogą prowadzić do infekcji. Są również bardzo przydatne w leczeniu ran po odmrożeniach. Antybiotyki zawierają składniki aktywne, które wspomagają regenerację naskórka i skóry właściwej.

Ponadto maści z antybiotykiem są wskazane w leczeniu trądziku i schorzeń skóry, takich jak atopowe zapalenie skóry. Mają właściwości antybakteryjne i przeciwgrzybicze, działają kojąco na skórę i zapobiegają rozwojowi egzemy.

Maści z antybiotykiem można również stosować do leczenia ran szarpanych, infekcji i ran szytych. Zadaniem antybiotyku jest zapobieganie rozwojowi bakterii. Ich stosowanie przyspiesza regenerację naskórka i zapobiega powiększaniu się rany.

Typy antybiotyków

Antybiotyki dzielą się na trzy typy: naturalne, syntetyczne i półsyntetyczne. Antybiotyki stosowane na skórę nie stwarzają takich samych zagrożeń jak antybiotyki w tabletkach. Dzięki temu maści można kupić w ogólnodostępnych aptekach, które nie wymagają recepty. Antybiotyki w tabletkach działają szkodliwie na żołądek. W przypadku maści ten defekt nie występuje.

Oprócz wyżej wymienionych scenariuszy, w których zaleca się stosowanie maści z antybiotykiem, do listy należy dodać świeże rany kłute. Oczywiście mówimy o kolczykach. Skuteczna jest maść z antybiotykiem. Należy jednak zauważyć, że maść nie zawsze jest sugerowana po przekłuciu. Dotyczy to głównie ran, które z jakiegokolwiek powodu są trudne do zagojenia i powodują ból podczas leczenia. Prawidłowe, sterylne przekłucie nie wymaga stosowania dodatkowych leków czy maści.

Właściwości maści medycznej

Maści bakteriobójcze oferują szereg pozytywnych efektów. Spektrum działania obejmuje szereg bakterii. Maści dobrze wpływają na proces gojenia się ran i otarć, skracając czas rekonwalescencji.

Kiedy nie należy stosować maści z antybiotykiem?

Przede wszystkim te produkty nie powinny być używane samodzielnie. Przed użyciem maści uważnie przeczytaj ulotkę i skład. Nie powinniśmy jej używać, jeśli jesteśmy uczuleni na którykolwiek ze składników.

W jakich okolicznościach należy unikać stosowania maści z antybiotykiem?

  1. Jeśli dotknięty obszar skóry jest dość duży. Gdy powierzchnia skóry jest zbyt duża, maść może mieć szkodliwy wpływ na nerki.
  2. Kiedy mamy zdiagnozowany problem z nerkami lub sercem.
  3. Maści nie należy nakładać na oczy ani błony śluzowe.
  4. Nie należy używać maści na naprawdę ciężkie oparzenia.

Należy pamiętać, że maści antybiotykowe nie niszczą grzybów ani wirusów. Saszetki z antybiotykiem koją i odbudowują skórę, ale nie zawsze są wystarczające. Aby uzyskać zamierzone korzyści, maści z antybiotykiem należy podawać codziennie.
W wymienionych przypadkach należy skonsultować się z lekarzem dermatologiem.

Maści z antybiotykiem — specyfikacja, dawkowanie, skutki uboczne

Maść z antybiotykiem to lek, który występuje w postaci maści. Jest ona nakładana miejscowo na skórę. Lek ten jest sprzedawany bez recepty w różnych rozmiarach. Lek ten hamuje rozwój infekcji bakteryjnych w małych ranach, zadrapaniach i oparzeniach. Produkt przeznaczony do stosowania przez osoby dorosłe i młodzież powyżej 12. roku życia. Maść z antybiotykiem należy przechowywać w szczelnie zamkniętym opakowaniu, z dala od wilgoci.

To synergiczny preparat, który hamuje rozwój oporności bakterii. Maść zawiera trzy antybakteryjne składniki aktywne, każdy o unikalnym i uzupełniającym się sposobie działania.

Bacytracyna to antybiotyk polipeptydowy. Zaburza on i hamuje tworzenie ściany komórkowej bakterii. Działa głównie na bakterie takie jak gronkowce, paciorkowce. Innym aktywnym składnikiem jest neomycyna, która hamuje produkcję białka bakteryjnego. Polimyksyna B to ostatni aktywny składnik. Jest antybiotykiem polipeptydowym, który działa poprzez zmianę szczelności błon zewnętrznych i cytoplazmatycznych komórek bakteryjnych.

Dobra maść z antybiotykiem zapewnia szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego. Minimalizuje także możliwość powstania szczepów opornych w wyniku działania tych trzech antybiotyków. Zawiera substancję pomocniczą — białą wazelinę. Oprócz składników aktywnych ma działanie uspokajające i wspomaga gojenie się ran.

Wskazania do stosowania

Maść nagietkowa z antybiotykiem
Źródło: Pexels.com

Maść stosowana miejscowo w medycynie rodzinnej i dermatologii. Ogranicza rozwój infekcji bakteryjnych spowodowanych urazami i ranami dzięki swoim właściwościom bakteriobójczym. Ma następujące wskazania do stosowania:

  • infekcje bakteryjne spowodowane urazami i skaleczeniami;
  • wrzody;
  • oparzenia;
  • drobne skaleczenia lub zadrapania skóry;
  • ropne choroby skóry wywołane przez gronkowce;
  • ropne powikłania alergicznych chorób skóry;
  • paciorkowcowa infekcja skóry;
  • zwalczanie zmian wywołanych mieszaną florą bakteryjną skóry.

Przeciwwskazania do stosowania maści z antybiotykiem

Chociaż maści te są powszechnie dostępne i dostarczane bez recepty, nie zawsze są odpowiednie dla pacjenta. Niektóre choroby i inne stany mogą wykluczać jego stosowanie lub wymagać zmiany dawki preparatu.

W niektórych przypadkach mogą być wymagane specjalne badania kontrolne i pomimo dostępności wskazań do ich stosowania, nie można z nich korzystać. Oto niektóre z przeciwwskazań do stosowania maści z antybiotykiem:

  • alergia na dowolny składnik preparatu;
  • sączące się zmiany;
  • głębokie rany kłute;
  • poważne oparzenia;
  • zmiany skórne na błonach śluzowych lub wokół oczu
  • wiek pacjenta. Dzieci poniżej 12. roku życia nie powinny stosować maści ze względu na możliwość szkodliwego wpływu na nerki i narząd słuchu.

Dawkowanie i stosowanie

Maści z antybiotykiem stosowane są miejscowo na skórę. Produkt należy stosować zgodnie ze wskazówkami zawartymi w ulotce dołączonej do opakowania lub zgodnie z zaleceniami lekarza. Oczyść i osusz uszkodzony obszar skóry przed podaniem leku. Następnie nałóż cienką warstwę maści wyłącznie na uszkodzoną skórę. Dawkowanie zmienia się w zależności od wielkości i lokalizacji zmian.

Lek należy podawać na skórę 1-3 razy dziennie przez maksymalnie 7 dni. Aby zakryć ranę i uniknąć przebarwień odzieży, w razie potrzeby w miejscu nałożenia maści można założyć sterylny opatrunek. Po użyciu preparatu dokładnie umyj ręce wodą z mydłem. Skonsultuj się z lekarzem dermatologiem lub farmaceutą, jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania leku.

Możliwe skutki uboczne

Użytkowanie maści może powodować działania niepożądane. Jednak niekoniecznie muszą wystąpić u osób stosujących ten lek. Korzyści ze stosowania leku przewyższają ryzyko związane z wystąpieniem skutków ubocznych.

Następujące niesprzyjające skutki mogą powstać w wyniku stosowania maści z antybiotykiem:

  1. Trwałe lub czasowe uszkodzenie ucha, lub błędnika, szczególnie u dzieci poniżej 12 roku życia;
  2. Toksyczny wpływ na nerki, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek;
  3. Uszkodzenie układu nerwowego;
  4. Infekcja i inwazja pasożytnicza opornymi szczepami bakteryjnymi lub drożdżakami Candida;
  5. Zaburzenia układu odpornościowego.

Atopowe zapalenie skóry: przyczyny, oznaki i kuracja

AZS to przewlekła i zwykle nawracająca dolegliwość skórna. Znana również jako wyprysk atopowy lub wyprysk endogenny.

Objawy AZS

Atopowe zapalenie skóry ma kilka przyczyn. Na rozwój choroby wpływają czynniki genetyczne, środowiskowe i immunologiczne. Atopowemu zapaleniu skóry zawsze towarzyszy ubytek naskórka.

AZS występuje u osób, które są do niego predysponowane genetycznie. Do wystąpienia objawów AZS wymagane są określone warunki środowiskowe. Zalicza się do nich m.in. spożywanie pokarmu, który jest źródłem alergenów powodujących zmiany skórne. Wykazano, że karmienie noworodka przez pierwsze trzy miesiące piersią zmniejsza prawdopodobieństwo zachorowania na atopowe zapalenie skóry. Ponieważ atopowe zapalenie skóry jest chorobą przewlekłą, chorzy szukają ulgi za pomocą naturalnych środków. Mówi się, że kąpiel w naparze z siemienia lnianego lub skrobi przynosi ulgę choremu. Osoby cierpiące na AZS powinny unikać używania jakichkolwiek leków lub napojów zawierających alkohol. Wówczas znacznie bardziej podrażnia to ich skórę. Zdaniem lekarzy stres w życiu codziennym ma wpływ na objawy AZS. Dlatego też osoby z tą chorobą powinny unikać stresu.

Czym może być spowodowane atopowe zapalenie skóry?

Oto kilka z przykładów:

  • dziedziczne predyspozycje;
  • wzrost zanieczyszczenia środowiska;
  • przetworzona żywność;
  • tendencja do nadmiernej sterylizacji i odtłuszczania skóry środkami myjącymi;
  • detergenty, częste i długie kąpiele z dodatkiem środków chemicznych,
  • alergie dietetyczne,
  • codzienny stres,
  • zaburzenia struktury i funkcji skóry,
  • drobnoustroje chorobotwórcze na skórze.
Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.