Loading...
Choroby

Mononukleoza – co musisz wiedzieć o tej chorobie zakaźnej

Mononukleoza co musisz wiedzieć o tej chorobie zakaźnej

Mononukleoza zakaźna to choroba, której objawy mogą przypominać te obecne w czasie grypy. Czynnikiem chorobotwórczym jest tutaj wirus mononukleozy Epsteina-Barr (należący do grupy wirusów opryszczki). Warto wiedzieć, że kiedy pojawi się on w organizmie, to zostaje w nim już na całe życie (ale na mononukleozę nie choruje się już ponownie). Na zakażenie najbardziej narażone są natomiast dzieci i nastolatki, ale u nich przebieg choroby jest najłagodniejszy.

Co to jest mononukleoza – charakterystyka choroby

Mononukleoza to dość powszechna choroba zakaźna, nazywana też gorączką gruczołową lub anginą monocytową. Jak było wspomniane już na wstępie, wywołuje ją wirus Epsteina-Barr (EBV), z grupy wirusów opryszczki. Jeśli chodzi o chorobę jaką jest mononukleoza jak się zarazić nie jest wcale sprawą skomplikowaną, ponieważ najczęściej następuje to w wyniku kontaktu ze śliną osoby chorej.

Mononukleoza zakaźna

Jeśli więc chce się wiedzieć mononukleoza kiedy zaraża, to wśród dzieci jest to branie do ust wspólnych zabawek, a u nastolatków wirus może być przenoszony przy pierwszych pocałunkach (stąd też potoczna nazwa – “choroba pocałunków”). Oczywiście do zakażenia może dojść także przez korzystanie ze wspólnych sztućców. Czasem przyczyną są też transfuzje krwi czy przeszczepy narządów.

Mononukleoza objawy, czyli na co zwracać szczególną uwagę

Jest to choroba, która rozwija się powoli, bo jej pierwsze objawy mogą pojawić się dopiero w okresie od 30 do 50 dni od momentu zakażenia. Istnieje także coś takiego jak mononukleoza bezobjawowa. Dotyczy ona najczęściej dzieci w wieku przedszkolnym.

Mononukleoza objawy

Skąpe objawy pojawiają się u dzieci do 10 roku życia (przypominają wtedy przeziębienie, z towarzyszącym opuchnięciem powiek, bólem migdałków i powiększeniem węzłów chłonnych). Natomiast mononukleoza objawy u dorosłych i młodzieży są pełne i mogą one obejmować:

  • silne zmęczenie i odczuwanie apatii,
  • brak apetytu,
  • ból gardła i głowy,
  • bóle mięśniowo-stawowe,
  • powiększenie węzłów chłonnych i migdałków oraz obrzęk śledziony.

Osoby, które chcą wiedzieć ile trwa mononukleoza , powinny zdawać sobie sprawę z tego, że choć wymienione powyżej objawy kliniczne utrzymują się około 16 dni, to powrót do pełni zdrowia trwa znacznie dłużej. Przez kilka miesięcy można odczuwać osłabienie i dekoncentrację, tyle samo może utrzymywać się powiększenie węzłów chłonnych.

Mononukleoza leczenie

Podejrzenie wystąpienia mononukleozy zakaźnej może pojawić się w przypadku zaobserwowania wymienionych wcześniej objawów klinicznych, szczególnie nalotów na migdałkach, powiększenia węzłów, ale też powiększenia takich narządów jak śledziona i wątroba. Aby mononukleoza została wykryta należy przeprowadzić badania w gabinecie lekarskim. Chodzi tu szczególnie o badania morfologiczne krwi. Rozpoznanie może nastąpić jeśli wykryta zostaną:

  • przewaga komórek jednojądrzastych w rozmazie krwi obwodowej,
  • występowanie pobudzonych limfocytów (określanych jako komórki monoidalne).

Szczegółowe informacje o przebiegu i charakterystyce badań diagnostycznych w diagnostyce mononukleozy znaleźć można pod adresem: https://diag.pl/pacjent/mononukleoza-ja-rozpoznac/.

Mononukleoza leczenie

Jeżeli u kogoś wystąpi mononukleoza zakaźna to leczenie polega przede wszystkim na łagodzeniu objawów. Mononukleoza może bowiem ustąpić samoistnie (w ciągu 2-3 miesięcy). Łagodzenie objawów będzie zaś opierać się na przyjmowaniu leków przeciwgorączkowych i przeciwzapalnych, a także tabletek do ssania na ból gardła i wykonywaniu ziołowych płukanek. W czasie choroby ważne jest przyjmowanie dużej ilości płynów, stosowanie diety lekkostrawnej i odpoczynek. W poważniejszych przypadkach lekarz może zdecydować o podaniu pacjentowi sterydów.

Jak uniknąć zachorowania na mononukleozę?

Jest to trudne, ponieważ u niemal wszystkich dorosłych stwierdza się obecność przeciwciał świadczących o kontakcie z wirusem EBV, czasami są to jedynie jego nosiciele albo np. osoby nieświadome (których dotknęła w dzieciństwie mononukleoza bezobjawowa). Osoby, które przeszły mononukleozę nabywają trwałą odporność na wirusa, ale do końca życia są jego nosicielami.

Jak do tej pory nie udało się opracować żadnej szczepionki, która stałaby się profilaktyką dla zakażeń. Próbując chronić się przed wirusem już od najmłodszych lat należy uczyć dzieci, by nie piły z jednej butelki z innymi osobami, nie odgryzały kęsów z jedzenia innych dzieci i zawsze korzystały ze swoich sztućców. Takie postępowanie może zmniejszyć ryzyko zarażenia wirusem mononukleozy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.