Loading...
ChorobyDom i rodzinaUroda

Rodzaje i stopnie oparzenia ciała

Kobieta z pierwszym stopniem oparzenia

Prawdopodobnie każdy z nas doświadczył kiedyś oparzenia.Jakie są rodzaje oparzeń? Jakie są stopnie oparzeń? Jak sobie z nimi radzić? Co z bliznami? Na te i inne pytania znajdziesz odpowiedzi w poniższym artykule

Co to jest oparzenie?

Oparzenie to uraz skóry, błon śluzowych, niekiedy nawet tkanek położonych głębiej, takich jak mięśnie lub nawet kości.

Urazy te spowodowane są przez:

  • Wysokie temperatury,
  • żrące substancje chemiczne (kwasy i zasady),
  • energię elektryczną,
  • promieniowanie radioaktywne.

Oparzeń można doznać na wiele sposobów. Dobrze, aby w ogóle nie dopuścić do sytuacji oparzenia się. Jednakże takie wypadki się zdarzają i powinniśmy wiedzieć jak sobie z nimi poradzić.

Rodzaje oparzeń

Rodzaje oparzeń wiążą się z tym, w jaki sposób zostały one spowodowane (zgodnie z listą powyżej). Możemy mieć do czynienia z oparzeniami:

Termicznymi

Występują przez działanie ciepła, zbyt wysokich temperatur nieodpowiednich dla naszego organizmu. Są to oparzenia, z którymi mamy styczność najczęściej. W skład tych oparzeń wchodzą:

  • Oparzenia kontaktowe, czyli np. dotknięcie gorącej patelni.
  • Oparzenia wrzątkiem i innymi gorącymi cieczami.
  • Oraz oparzenia gorącym powietrzem lub gorącą parą.

Chemicznymi

Są powodowane przez działanie substancji żrących (kwasów, zasad).

Mogłoby się wydawać, że na tego rodzaju oparzenia narażeni są tylko chemicy, ale to nieprawda. W każdym domu znajdziemy, chociażby silne środki dezynfekujące, czyszczące, odkamieniające. Takie środki codziennego użytku w bezpośrednim kontakcie z naszą skórą mogą przysporzyć nam problemów, zwyczajnie nas parząc.

Pocieszeniem w tej sytuacji może być to, że przy szybkiej reakcji i pozbyciu się substancji żrącej z naszej skóry, zmiany nie powinny być niebezpieczne. Najbardziej narażone na powikłania po tym typie oparzenia są osoby uczulone na różne substancje chemiczne. Oprócz poparzenia może dojść wówczas do reakcji alergicznej.

Elektrycznymi

Pojawiają się przy bliskich i niekontrolowanych kontaktach z prądem, jego przepływem.

W tym przypadku również narażeni są nie tylko zawodowi elektrycy. Prąd może nas „kopnąć” nawet przy podłączaniu lub odłączaniu jakiegoś urządzenia elektrycznego z gniazdka. Przeważnie skala takiego domowego oparzenia, wywołanego np. wymianą żarówki, nie jest groźna.

Radiacyjnymi

Skutki możemy zaobserwować po oddziaływaniu na nas promieniowania radioaktywnego.

Tu także większość osób sądzi, że nie są narażeni na ten rodzaj oparzeń. Jednak nie trzeba być pracownikiem elektrowni jądrowej/atomowej, aby zostać ofiarą takiego oparzenia. Promieniowanie UV, na które wszyscy jesteśmy narażeni podczas zbyt długiego przebywania na słońcu, gdy indeks UV jest wysoki, może spowodować tego rodzaju oparzenia.

Stopnie oparzeń

Stopień oparzenia określa się na podstawie głębokości uszkodzenia tkanek. Rodzaj i rozległość oparzenia zależy w głównej mierze od czasu ekspozycji naszego ciała na szkodliwy czynnik, ale również od temperatury i intensywności tego czynnika.

Również leczenie wdraża się na podstawie tego, jak głębokie i rozległe są uszkodzenia.

Oparzenia pierwszego i drugiego stopania

Oparzenia pierwszego stopnia – Uszkodzenie powierzchniowej warstwy skóry. Pojawia się zaczerwienienie i niewielki obrzęk skóry oraz ból. Ból jednak przeważnie ustępuje po około 48 do 72 godzin. Maksymalny czas całkowitego zagojenia to 10 dni. Oparzenia tego typu nie pozostawiają po sobie blizn. Ten rodzaj oparzenia to przeważnie następstwo poparzenia słonecznego.

Oparzenia drugiego stopnia A – Ten stopień oznacza, że został zniszczony naskórek oraz powierzchniowa warstwa skóry właściwej. Pojawiają się pęcherze, ponieważ naskórek odwarstwia się od błony podstawowej. Rany goją się w przeciągu 14 do 21 dni, czyli 2-3 tygodnie.

Oparzenia drugiego stopnia B – Są to oparzenia głębokie o pośredniej grubości. Doprowadzają one do zniszczenia nie tylko naskórka, lecz także głębokich warstw skóry właściwej. Rany goją się maksymalnie do 35 dni. Jednak niestety takie oparzenia mogą pozostawić po sobie blizny.

Poparzenia 3 stopnia

Tym oparzeniom skóry towarzyszy uszkodzenie struktur mięśniowych oraz kostnych. Rana oparzeniowa w przypadku poparzenia 3 stopnia może przybierać kolor brązowy lub bladożółty, rzadziej czerwony. Co ciekawe, dotyk przeważnie nie powoduje bólu. Te rany jednak wymagają najczęściej interwencji chirurgicznej i przeszczepu. Rana po poparzeniu 3 stopnia ulega z reguły wygojeniu. Pozostawia po sobie nieestetyczne blizny.

Oparzenie 4 stopnia

Oparzenie 4 stopnia to oparzenie bardzo głębokie. Doprowadza do zniszczenia ścięgien, kości lub mięśni. Konieczny jest przeszczep oraz leczenie rekonstrukcyjne.

Oprócz oparzenia 4 stopnia mogą występować również oparzenia mozaikowe. Oznaczają one, że pacjent ma kilka stopni poparzeń, np. w jednym miejscu będzie to poparzenia 3 stopnia, a kawałek dalejoparzenie 4 stopnia. Takie oparzenia leczy się zachowawczo lub chirurgicznie, w zależności od tego, z jaką kombinacją mamy do czynienia.

Objawy oparzeń

Oprócz zmian miejscowych oparzenia prowadzą również do ogólnoustrojowych zaburzeń, np. do wstrząsu. Czasami może wystąpić także choroba oparzeniowa. Spowodowana jest ona takimi czynnikami jak ból, utrata osocza krwi i zatrucie organizmu przez wchłaniane produkty rozpadu białka tkankowego. Nasilenie zmian choroby oparzeniowej jest uwarunkowane od powierzchni ciała, która została oparzona. Czyli, im większa jest powierzchnia ciała, która uległa oparzeniu, tym bardziej płyn z krwi przedostaje się razem z białkiem tkankowym do obrzękniętych pęcherzy i tkanek.

Oceny rozległości oparzeń dokonuje się często na podstawie tablicy Berkowa. Innymi znanymi metodami jest również reguła dziewięciu i reguła dłoni.

Reguła dłoni – powierzchnia dłoni pacjenta to 1% powierzchni ciała. Oparzenia II lub III stopnia, które obejmują minimum 20% powierzchni ciała u osoby dorosłej, dziecka lub osoby starszej doprowadzają zwykle do znacznej utraty płynów. Utrata płynów doprowadza w konsekwencji do wstrząsu oparzeniowego oraz automatycznie stwarza stan zagrożenie życia pacjenta. Konieczna w tym przypadku jest oczywiście hospitalizacja.

Postępowanie w przypadku oparzeń

W zależności od czynnika, który spowodował uraz, postępowanie na miejscu zdarzenia będzie się różnić.

Oparzenia termiczne

Przy takich oparzeniach liczy się przede wszystkim jak najszybsza reakcja. Temperatura wyższa niż 55 stopni Celsjusza powoduje nieodwracalne uszkodzenia białka tkankowego oraz martwicę skóry. A przy 70 stopniach Celsjusza proces ten następuje jeszcze szybciej, bo już po jednej sekundzie. U osób z oparzeniami termicznymi należy ugasić i zdjąć ewentualne palące się ubranie. Skórę należy przemyć zimną wodą, a następnie przyłożyć w miejsce oparzeń jałowy gazik.

Nie wolno pod żadnym pozorem pęcherzy przekłuwać ani odrywać zwęglonych tkanek oraz spalonych ubrań, które przywarły do skóry. Zajmie się tym lekarz, my możemy takimi czynami tylko pogorszyć sprawę i zadać niesamowity ból osobie poszkodowanej.

Oparzenia chemiczne

W przypadku takiego oparzenia trzeba pozbyć się zanieczyszczonej odzieży, a skórę obficie płukać zimną wodą. Jeśli substancja chemiczna została połknięta, to nie wolno(!) wywoływać wymiotów. Wiele osób tego nie wie i myśli, że t najlogiczniejsze postępowanie i pozbycie się niechcianych substancji. Jednakże spowoduje to dodatkowe uszkodzenia przełyku. Jeśli mamy do czynienia z domowymi oparzeniami wywołanymi przez jakieś środki czystości również należy jedynie płukać zranione miejsce. W środkach czyszczących najczęściej spotykana substancja żrąca to kwas solny. Oddziałuje on powierzchniowo i powoduje ścięcie białek tkankowych. Na oparzonej skórze pojawiają się bardzo charakterystyczne białe strupy.

Oparzenia elektryczne

Po pierwsze i najważniejsze, trzeba odłączyć źródło prądu. Jeśli osoba poszkodowana straciła przytomność i nie oddycha, przystępujemy do reanimacji oraz wzywamy ambulans. Dlaczego akcja serca stanęła? Porażenie prądem lub piorunem jest takim szokiem dla organizmu, że nie jest w stanie nad tym zapanować i funkcje życiowe zamierają. Zmiany skórne powstałe na skutek porażenia prądem zależą od napięcia i natężenia prądu, czasu jego działania, grubości naskórka i wilgotności skóry. Jeśli prąd miał niskie napięcie, to nie wywoła bardzo rozległych uszkodzeń. Jeśli jednak prąd miał wysokie napięcie, to powoduje głębokie oparzenia, a nawet zwęglenie ciała.

Oparzenia słoneczne

Oparzenie słoneczne skóry
Źródło: Pexels.com

Pojawiają się one najczęściej od godziny do czterech godzin od ekspozycji ciała na słońcu. Po tym czasie widoczny jest obrzęk i rumień na skórze. Czasem także pęcherze, w zależności od skali problemu. Delikatne zmiany wywołane oparzeniami słonecznymi ustępują przeważnie po dwóch dniach. Pozostawiają po sobie jednak przebarwienia skóry. Skórę należy schłodzić i smarować Panthenolem lub maścią cynkową. Z poważniejszymi oparzeniami oczywiście udajemy się do lekarza.

Każda osoba, która została oparzona przez jakikolwiek czynnik, powinna zostać przetransportowana do szpitala i to jak najszybciej. Nawet w przypadku, gdy wydaje się nam, że oparzenia nie są groźne to i tak powinien je zbadać i opatrzyć lekarz. Przy transporcie musimy zadbać o to, aby poszkodowany nie utracił zbyt dużej ilości ciepła. Bezpośrednio po incydencie należy odkryć części ciała, które zostały oparzone. Zdjąć, rozciąć lub rozerwać ubranie (oczywiście oprócz przypadków, gdy materiał wtopił się w ciało). Jeśli oparzona została ręka lub inna część ciała, na której znajduje się biżuteria, to niezwłocznie należy ją zdjąć. Wszystkie kolczyki, pierścionki, bransoletki. Później może to być utrudnione przez opuchliznę. Pozostawienie biżuterii może doprowadzić do martwicy wskutek obrzęku. Jeśli osoba poszkodowana odczuwa silne dolegliwości bólowe to można zastosować środki przeciwbólowe, a nawet uspokajające.

Co zrobić, aby nie pojawiły się blizny?

W przypadku, gdy oparzenie nie było silne, należy właściwie pielęgnować naskórek i rehabilitować bliznę. Istnieje wiele maści i kremów na blizny po oparzeniu. Świetnie sprawdzają się także opatrunki silikonowe, które nie pozwalają skórze wyschnąć, zmiękczają strupy, które ewentualnie się pojawiły i przyspieszają proces regeneracji.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.