Loading...
Pytania

Slim Formula, czyli sekret młodości



A zatem, jakie jest rozwiązanie?


Zacznijmy od faktu, że zgodnie z najnowszymi wynikami badań naukowych, otyłość nie jest wyłącznie i nie w każdym przypadku wynikiem obżarstwa.
Jest to opinia francuskiego lekarza – naukowca doktora Pierre Nys. Jego zdaniem, główną przyczyną skłonności do otyłości jest zaburzenie homeostazy naszego organizmu. Mówiąc prosto, pojawienie się zaburzeń w ogólnym stanie równowagi i metabolizmie naszego organizmu nieuchronnie prowadzi do otyłości. Ponadto, nasze zdrowie (nasz harmonijny byt) zależy przede wszystkim od naszego stylu życia, jak również naszych nawyków żywieniowych (tzn. co jemy, jak często i w jakiej kompozycji). Dr Nys ustalił w zasadzie trzy różne typy skłonne do otyłości, a mianowicie: typ insulinowy, leptynowy i stresowy. Jego zdaniem reakcja naszego organizmu w przypadku zaburzonej równowagi zależy od typu, do którego należymy.
W typie insulinowym problemem jest brak równowagi pomiędzy tempem zużywania przez tkanki cukrów jako energii, a produkcją insuliny. Oznacza to, że tkanki nie reagują odpowiednio (nie są wystarczająco wrażliwe) na insulinę. Ta oporność tkanek obwodowych na insulinę powoduje w rezultacie nadmierną produkcję insuliny i drastyczne wahania poziomu cukru we krwi. Z tego powodu, osoby z tym problemem podjadają przez cały długi dzień. Mając wzmożone uczucie głodu, spożywają coraz więcej pożywienia, zmuszając trzustkę do produkcji jeszcze większych ilości insuliny. Insulina pobudza proces magazynowania tłuszczu i im więcej jesz, tym więcej energii*przekształca się w tłuszcz. W tym momencie zaczyna się magiczne koło tycia.

Typy leptynowe, zupełnie inaczej niż powyższy typ, rygorystycznie przestrzegają diety. Opuszczają niektóre posiłki (zwłaszcza śniadanie) i praktycznie nie pamiętają już smaku większości pysznych dań. Pomimo tego, nie są w stanie schudnąć! Istotą problemu jest to, że jedzą coraz mniej. Ich organizmy interpretują ten stan jako „zagrażającą życiu” śmierć głodową i nie produkują wystarczającej ilości leptyny. Hormon ten kontroluje stany magazynów energii organizmu – wysyła sygnał do mózgu, jeśli organizm nie potrzebuje pożywienia, a zatem, wywołuje uczucie sytości w tym momencie. Jeśli głodujemy regularnie, pod „ratującym życie” nadzorem naszego mózgu, organizm magazynuje każdy kęs pożywienia jak wielbłąd. Osoby o typie stresowym mają problem z odchudzaniem, co jest związane z ich szybkim tempem życia. Im bardziej są zajęci, tym bardziej są pobudzane ich nerwy i nadnercza, które produkują zwiększone ilości adrenaliny i kortyzolu. W rezultacie, wkrótce odczuwają głód. Organizm interpretuje ten stan jako głodzenie, produkując w konsekwencji mniej leptyny. Ponieważ ich umysły nie otrzymały sygnału: „Jestem syty”, typy stresowe znowu zaczynają jeść, przyjmując więcej kalorii, niż mogą spalić, co kończy się nadwagą.
Oczywiście znacznie częściej występują typy mieszane niż „czyste”, np. w następującej kombinacji: insulinowo – leptynowy, insulinowo – stresowy, leptynowo – stresowy, itp. Oprócz wymienionych wyżej przyczyn, powinniśmy wspomnieć inne ważne czynniki, które mogą odgrywać ważną rolę w procesie tycia. Są to: dieta zgodna z grupą krwi, aktywność fizyczna, równowaga emocjonalna.

One comment
  1. Filip

    Bez jedzenia człowiek może wytrzymać dłużej niż bez picia wody. Warto o tym pamiętać i nie marnować jej, bo jest jej coraz mniej na świecie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.